Bir huzunlu bayram...

Ramazan ayinin bitmesiyle bir daha ki Ramazan ayina varabilme umudu ve huznu sariyor insani...
Sanirim omrumun en sicak en uzun oruclarin yasadigi bir Ramazan oldu, bir o kadar da umut dolu
ve o hep alistigimiz Turkiye de yasadigimiz Ramazan lara yaklasma calisarak...

Bayram....hani o kucukken alinan bayramliklarima sarilarak uyudugum ... hani yeni ayakkabilarimi televizyon ustune koyarak saatlerce ona baktigim... hani hic bilmedigimiz evlere gitme pahasina kim daha cok seker toplayacak yarislari...hani el opme-cikar iliskisini ogrendigimiz...babamin bayram namazina giderken uyandirdigi....hani o Baris Manco' nun ''bugun bayram erken kalkin cocuklar '''sarkisini dilimize doladigimiz ....
iste o bayramlar, ben kucukken buyuklerimizin soyledigi '' nerde o eski bayramlar'' serzenisleri  nasil da tuhaf gelirdi oysa su aralar soylemek istedigim ama umutsuzluga kapilmak istemedigim icin icimden aklimdan gecirdigim kelimeler''ah o  bayramlar'':)

Zeynep Duru nun da bizim gibi buyudugunde hatirlayacagi bayram anilarinin olmasini cok istiyorum.
Amerika da bayram kavramini anlamasini cok istiyorum.Bugun buradaki Turkler olarak bayramlasma gecemiz oldu, bir nebze de olsa bayram heyecani yasabilecegimiz tek an, tek firsat.Temsilen  yasli bir teyzenin elini open cocuklar , birer dolar ve cikolata kaptilar.Belki de eski adetleri yasatan en guzel olaydi.Her ne kadar neden boyle yapildigini anlamasa da suruye uydu bizim kizda , el opmek icin uzun sure dus
unmus olsa da:)

 Zeynep Duru  herkesin bayramini kutlar...

Daha nice guzel bayramlari beraber kutlamak dilegiyle